Ги гледам ѕвездите и се прашувам зошто мора да е вака? Зошто мора да си далеку колку што се и тие? Зошто и тебе не можам да те допрам кога ќе посакам, исто како нив. Еден облак ми го заматува погледот кон најсјајната ѕвезда. Кон ѕвездата во која го пронајдов твојот најмил лик, твојата најслатка насмевка, твоите најслатки усни кои посакувам да ги вкусам.
Да, гледам дека има многу ѕвезди на небото исто како што има девојки на улицата. Но, зошто ми се толку многу ѕвезди кога јас ја гледам само ѕвездата со најмногу сјај, ѕвездата која свети најмногу, ѕвездата која сака да ја подари својата љубов на некој што ќе знае да ја сака.
Полека се разденува. Сонцето почнува да ѕирка, а мојата ѕвезда полека се губи. Се надевам дека за неколу часа повторно ќе ја видам и повторно ќе успеам да ги пронајдам твоите костенливи очи во неа. Исто како што се надевам дека по изгревањето на сонцето ќе те сретнам тебе.

Прочитајте повеќе