Чекорам по патот на животот, барајки ја иднината со желба за подобро утре. Чекорејќи полека, се присетувам на тебе и на твојот лик кој толку посакувам да биде со мене. Во себе ја собирам сета сила и надеж која ми е потребна да сфатам дека те загубив засекогаш. Застанувам по патот и помислувам дека пак те гледам тебе (но далеку  од мене!), среќен и радосен. Одеднаш твојот лик исчезнува, како да се губи во далечините, а мене ме остава само тажна и осамена слика. Ја загубив и последната надеж која постоеше во мене, а тоа беше љубовта што ја чуствував за тебе. Го продолжив патот толку осамена, во друштвото на тагата. Ми беше тешко да сфатам што значи да загубам некого, некој што го сакаш, некој што ти значи сè, за кого би дала сè. Оваа мисла одѕвонува во мене. Барав одговор, а никогаш не го најдов. Но најдов утеха во тоа дека животот продолжува и без најблиските. Така и мојот живот ќе продолжи без тебе, без твојата љубов. Ќе го продолзам својот пат и ќе стигнам на целта. Но, колку и да настојував, сепак, не те заборавив бидејќи ти ми беше сè...

Прочитајте повеќе